Plac Zbawiciela to okrągły, gwiaździsty plac w południowym Śródmieściu Warszawy, położony na osi ulicy Marszałkowskiej. Podczas spaceru zwróć uwagę na promieniście rozchodzące się ulice, kamienice z kolumnowymi podcieniami i kościół Najświętszego Zbawiciela. Instalacja Tęcza Julity Wójcik stała tu w latach 2012-2015, ale nie jest już częścią placu.
Plac Zbawiciela w Warszawie: położenie i układ
Plac Zbawiciela leży w południowej części warszawskiego Śródmieścia, na skrzyżowaniu ulic Marszałkowskiej i Mokotowskiej. Od wschodu dochodzi do niego aleja Wyzwolenia, a od zachodu zaczyna się ulica Nowowiejska. Ulice rozchodzą się promieniście, dlatego na mapie plac wyróżnia się jako okrągły węzeł, a nie zwykły skwer.
W pobliżu znajdują się przystanek Pl. Zbawiciela 02 oraz przystanki Metro Politechnika. To przydatne punkty orientacyjne przy planowaniu dojazdu. Wybierz trasę z miejsca, z którego ruszasz, i sprawdź bieżące połączenia w Warszawskim Transporcie Publicznym. Ulica Marszałkowska stanowi główną oś placu, a kościół Najświętszego Zbawiciela stoi przy rogu Marszałkowskiej i Mokotowskiej.
Co wyróżnia zabudowę placu Zbawiciela?
Zabudowę placu tworzą między innymi kamienice z kolumnowymi podcieniami, a wyraźnym punktem odniesienia jest eklektyczna bryła kościoła Najświętszego Zbawiciela. Obecna nazwa placu pochodzi od świątyni stojącej przy rogu ulic Marszałkowskiej i Mokotowskiej. Jeśli interesuje Cię architektura, przyjrzyj się różnicom między pierzejami.
Południową część placu obudowano w czasie budowy Marszałkowskiej Dzielnicy Mieszkaniowej, czyli MDM II. Powstały tam budynki z jednolitą kolumnadą i sklepami w podcieniach. Po północnej stronie pozostawiono trzy najlepiej zachowane przedwojenne kamienice. Dzięki temu południowy odcinek wyróżnia się regularną kolumnadą, a północny zachowaną zabudową kamieniczną. Kościół jest osobnym obiektem przy placu, a nie inną nazwą samego placu.
Historia placu i instalacja Tęcza
Plac wytyczono około 1768 roku jako jeden z gwiaździstych placów Osi Stanisławowskiej. Ze względu na okrągły kształt nazywano go Rotundą. Nazwę Plac Zbawiciela nadano w 1922 roku, nawiązując do kościoła stojącego przy placu.
Zmieniała się też funkcja przestrzeni pośrodku placu. Około 1881 roku poprowadzono tędy linię tramwaju konnego, a później jeździły tu tramwaje elektryczne. Do 1968 roku tramwaje objeżdżały skwer na środku placu; w tym roku tory w ciągu Marszałkowskiej przesunięto na środek placu.
Tęcza Julity Wójcik znajdowała się na środku placu w latach 2012-2015. Instalację zdemontowano i przekazano do kolekcji Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski. Podczas spaceru nie należy więc szukać jej na placu. Jego obecny układ tworzą promieniście rozchodzące się ulice, zabudowa i kościół Najświętszego Zbawiciela.
